در جواب شعر « گنداوه فصل بهارش ویروتو»

گنداوه فصل بهارش ویرومو

باغنومی و قیل و قالش ویرومو

نویی خالیمی ندارت اما دلامی خاش بی

او ویزی تویی سیدرو کایی وایوم ویروتو

مدرسی برزوایی و منوچهر ملاصادق

تویی سرمایی زمستون تو کلاسا ویروتو

گنداوه فصل بهارش ویرومو

دوتو وایی قالی بافش ویرومو

پورها صحراشوینو و دو تو وا پشت قالی

عاروسی هایی زیمستون تویی ورفا ویروتو

حبیب آخوند چه اداهاش که و کایش برتارت

تویی یورتایی سیاهو بو کاوندول ویروتو

عید نوروز گو رسا هر کی گو هر رای بی تومه

کیسه ها مشت تویشکه یومو ها نو ویروتو

گندواه فصل بهارش ویرمو

مرزاچی و کی کنارش ویرومو

جویی او هر یا گو بی سرتاسرش مرغ و پینه

از گل یوزچو تا سیدر کینو ویرتو

سیدرا سیمانی گرتا و بونا قیرو گونی

بویی کهگل بعدی وارین تو کیچه ها ویروتو

پیر مردا اوشوین برکتوشی جی ایبه

خرمنایی مشت گندم دشت کمزه ویروتو

کی جرعتوش ندارت از تو گنداوه اوشو

ماکسیماش اوسمی ایوین خر کریمش ویروتو

                                                                  «بهمن بقایی»