با اجازه آقای مردانی لحظاتی در کلاس نشستم ، یاد خاطرات دوران دبستان با مدرسه قدیم و معلمانش برایم تداعی شد. از حق نگذریم معلمان الانی خیلی با دانش آموزان محترمتر و دلسوزتر هستند. علاوه بر این که از فلک و شلاق خبری نیست، دانش آموز آزادانه سئوالاتش را مطرح کرده و معلم پا به پای دانش آموز برای رشد آنها کودکی می کند. البته دبستان وحدت الان ما نیاز به خیلی چیزها دارد. محیط کوچک این دبستان و نداشتن اتاق کافی مشکل بزرگی است که نیاز به یاری مسئولین دارد. امکانات کم مانند نداشتن تخته وایت بورد و امکانات آموزشی نیز مزید بر آن شده است. پیگیری برای حل این مشکلات از وظایف مسئولین روستا، انجمن اولیاء و مربیان دبستان و مدیران آن دبستان می باشد. امید که با یاری  مردم بتوانیم از تنها سنگر علم و ادب روستا دفاع کنیم.