خدایا تو مهربانترینی. بی یادت هیچ پروانه ای نمی خندد و ستاره ای چشمک نمی زند من از تو فقط فرصت سجده کردن می خواهم تا حدیث سوخته شمع را بشنوم و رویای پاییزم را نقاشی بکنم. خدایا تو نماز را برای ما آفریدی تا وقت دلتنگی مان به در خانه ات بیاییم و صدایت بزنیم و تنهایی مان را فراموش کنیم.

خدایا کمک کن تا وقت نماز بیدار باشیم و اگر خوابمان برد گنجشک بیاید و کنار پنجره آواز بخواند تا ما بیدار شویم و دست به دعا برداریم چرا که خیلی زود می توان در این شهر پر زرق و برق گم شد و فاصله ها را ساخت بی آن که کسی بفهمد.  

   برگفته از مقاله طعم سجده عشق / فرزانه صفری