خدایا ! میدانم هیچم ولی اگر تو دستهایم را بگیری به همه چیز میرسم. خدایا! دست های خسته وگناهکار ما را بگیر. خدایا ! یاریم ام  کن. می دانم هیچ    نمی دانم ، وقتی امام با این همه علم می گوید، چند کلمه الفاظ بیشتر نمی دانم ، من چه بگویم ؟ با این همه، تمام امیدمان ،تمام دلخوشی هایمان لطف و کرم توست. به نام تو می نویسیم، به نام تو نفس ، و اصلاً به نام و یاد تو هستیم. ای خدا! هستی مرا پاکیزه گردان. خدایا! باور کن راضی ام همه آنچه را داده ای، از من بگیری و فقط به من بگوئی تو عاقبت به خیری! چون اگر در اوج تحصیلات، در اوج علم و در اوج ثروت باشم، ولی تو را نداشته باشم، تنها در این جهان چیزی ندارم، بلکه برای آخرتم هم تهیدستم! خدایا! اگر فقط دستهای بندگان خالص را بگیری، پس تکلیف ما چه خواهد شد؟ ولی باز امیدوارم، زیرا در تمام سوره های کتاب آسمانی ات خوانده ایم : « به نام خداوند بخشنده ی مهربان» و من به مهربانی تو و به بخشنده گی ات واقعاً امیدوارم ؛ امیدمان را نا امید مکن    نیایشی از خانم شیری