کولاسی چاروم ...سالی1346

سیگرا  اورو ای بی رفتم

****

دم شوم نزیک اذون بی

تو کیچه سرو صودا تومه

خیالوم که گو وچو وا صودا کرن

از کیه برو میی

او شوی پیش  وچووا

 وچو وا  چه  بیه ؟

میگه  نا زونی

یگ  وچه  مکی بیه

نه بابا

کی بیه ؟

نا زونی  دو ته چو ..  فو لونی

ای گو  هو نوم  سه  چار سالوشو

اخ  اخ  چه  قد  بد گرتا یه

الان  هوا تاریک و بو

شا لا  توره  نشخوره......... 

پشتی مچی شولوغ گر تایه بی

مسرا  ابادی  هر کومی  یک

نیظر و شی هه دا....

کم کمچو صودا اذونی

خودا بیامورز غولومحسین خارزنی

تو اسمونی گنداوه ای پیچا

یه نیم  ساعت  ای ودرا هوا تا ریک

گرتا  ما یوم واجوش که  اوشوی  تو کیه

مالی  نا راحت بویی . مایوم شوات  اینشالله

گو  دی نیشه...........

د ری بون  وسی  از ری کلی گمبی  می دی و

مرد و جن  با چورا  باد و چورا توری.......

ری به صحرا شوین  هی واجی  وچه شی که

از ترس و از غوصه دارتی بی رفتی

مایوم جی هی واجوش که

ای  یوشوم  که  گو  و نه رس

با لاخره  ما شی تگ  نیو

اما تا اخر شو مردم  ای گرتایه بوین

وشی  نیوسه بی

  اخری شو تو مچی د  دوعا شی که گو دی

وچه  سالم  دی  نیشه

خو لاصه  ای شو هیشکی خو و نشی

گو  البته  صوبا ش  وچه  مرته  دی نیشا

 اما خاطری  تعلوش  هو نوم  تو فکری ما و هو

منبع: سپیدار