جندابه - یادش بخیر رمضان های قدیم

یادش بخیر رمضان های قدیم چهارشنبه 1389/05/20 18:0

دم افطار شعر مولوی در مایه افشاری خوانده می شد که روح از سرت می پرید

این دهان بستی دهانی باز شد
تا خورنده لقمه های راز شد

چند خوردی چرب و شیرین از طعام
امتحان کن چند روزی در صیام

چند شب ها خواب را گشتی اسیر
یک شبی بیدار شو! دولت بگیر

گر تو این انبان ز نان خالی کنی
پر ز گوهرهای اجلالی کنی

طفل جان از شیر شیطان باز کن!
بعد از آنش با ملک انباز کن

بعدش تواشیح اسماءالحسنی

یا من هوالله الذی لااله الا الله الملک القدوس السلام...

بعد هم با ربنا که وقتی تشنگی امانمان را می برید منتظر فراز آخرش بودیم

"ربنا افرغ علینا صبرا و ثبت اقدامنا وانصرنا علی القوم الکافرین "

این سناریو با اذان مرحوم موذن زاده به پایان می رسید
افطار می کردیم اما نه مثل حالا که سفره جمع نشده دراز شویم ، سریال سیما هم میخکوبمان نمی کرد تازه می رفتیم دنبال آن کارهایی که صبح تا شب نکرده بودیم . گل کوچک های خیابانی یادش بخیر...تا سحر
یادش بخیر . زولبیا بامیه که صف خریدنش لذتی داشت.
پنیر و ریحان و نان قندی که پای ثابت سفره افطار بود.
کوچه های رمضان پر می شد از صدای جیر جیرک . دزدها هم در رمضان معرفت شان گل می کرد.
یادش بخیر که تقویم تقوا با رمضان های عمرمان شروع می شد.
یادش بخیر ... امیر شجاعی

نوشته شده توسط رضا بهنامپور | لینک ثابت |